Badania nad optymizmem kojarzą się przede wszystkim z nazwiskiem Martina Seligmana. Ten amerykański psycholog jest kierownikiem ośrodka psychologii pozytywnej na Uniwersytecie w Pensylwanii. Do jego najważniejszych dorobków naukowych należy teoria wyuczonej bezradności oraz powstanie nowego kierunku psychologii jakim jest psychologia pozytywna. Zdaniem Seligmana nie tylko bezradności można się nauczyć, ale również optymizmu.

Najważniejszą rolę w optymiźmie, który jest tak bardzo ważny do szczęśliwego i zdrowego życia, odgrywa sposób interpretacji życiowych wydarzeń. Według Seligmana, człowiek może nauczyć się optymizmu modyfikując swój styl wyjaśniania. Teoria wyuczonego optymizmu zakłada więc, że nikt z nas nie jest zdeterminowany do bycia pesymistą bądź optymistą.

Od czego zatem zacząć?

Spróbuj przyjrzeć się temu, w jaki sposób interpretujesz sytuacje, które mają miejsce w Twoim codziennym życiu.

Wyobraź sobie jakiś niekorzystny bieg wydarzeń i zastanów się, jakie możliwe myśli przyszłyby ci w danej sytuacji do głowy?

Zapisz na kartce wszystkie negatywne zdania na temat siebie i innych. Na przykład: nic mi się nie udaje; szef uwziął się na mnie. Spróbuj znaleźć dla nich pozytywny zamiennik, weź pod uwagę również inne możliwości wytłumaczenia nieprzyjemnego zdarzenia. Na przykład: szef miał dziś gorszy dzień, ale na codzień docenia moją pracę.

Postaraj się spojrzeć na każdy problem z szerszej perspektywy i w każdej sytuacji brać pod uwagę najbardziej optymistyczny wariant rozwiązania problemu.