Seksoholizm to potoczna nazwa zachowań osób, które nie tylko mają większe potrzeby seksualne, ale też „używają” dużo częściej niż to robią „zwyczajni” ludzie. Tymczasem najczęściej używamy tego terminu nieprawidłowo, nie widząc, że oznacza on poważną chorobę, trudną do rozpoznania i leczenia. Jak rozpoznać uzależnienie od seksu?

Krok 1: Zainteresowanie i pasja

Zainteresowanie tematyką seksu w dzisiejszych czasach już nikogo nie dziwi. Epatowanie nagością, kult ciała, moda na spontaniczny i rozrywkowy tryb życia czy swoboda obyczajów przeszły do codzienności. Szukanie porad na temat przebiegu gry wstępnej, rozpalania partnera, najlepszych pozycji seksualnych, osiągnięcia orgazmu czy odpowiednich metod antykoncepcji jest dziś czymś normalnym. Czasem jednak zdarza się, że seks jest głównym obiektem zainteresowań. Nie tylko akt seksualny, ale też erotyka i pornografia stają się pasją. A stąd już tylko krok do obsesji i nałogu.

Krok 2: Obsesja

Problemy z seksem kojarzą nam się zwykle z jego brakiem. Tymczasem mogą się także wiązać z zupełnie odwrotna sytuacją. Obsesja pojawia się wówczas, gdy fantazje, idące w parze z oglądaniem pism i filmów erotycznych, mają szansę wejść w życie. Zwiększony popęd płciowy i dążność do osiągnięcia wielokrotnego w ciągu dnia orgazmu nazywana jest hiperseksualnością, czyli nimfomanią u kobiet, a satyriasis u mężczyzn.

Krok 3: Uzależnienie

Uzależnienie od seksu wciąż wzbudza kontrowersje wśród lekarzy i naukowców, zajmujących się tą tematyką. Jedni uważają, że przymus angażowania się w działania o podłożu seksualnym (seks, onanizm, pornografia itp.) jest obsesją, będąca formą nerwicy natręctw, inni mówią o typowym uzależnieniu. Jak rozpoznać, czy obsesja na punkcie seksu zaszła za daleko? Seksoholik, podobnie jak alkoholik czy narkoman, odczuwa nie tylko potrzebę, ale wręcz niekontrolowany przymus zachowań seksualnych. Nie zawsze musi on uzyskać upust w formie seksu, często seksoholik rozładowuje napięcie podczas masturbacji. Wszelkie próby samokontroli kończą się niepowodzeniem.

Krok 4: Eskalacja

Z czasem wyobraźnia osoby uzależnionej od seksu potrzebuje coraz więcej. Nowe materiały przynoszą nowe doznania, ale są one bardzo sugestywne i ich samorealizacja bierze górę nad kontaktem fizycznym z drugą osobą. To etap kryzysu w związku, jeśli seksoholik znajduje się w jakiejś relacji. Wyraziste fantazje seksualne wymagają nowych, dewiacyjnych zachowań w łóżku, a te nie spotykają się zwykle z aprobatą partnera.

Krok 5: Utrata wrażliwości

Narkoman, zaczynający od lekkich środków pobudzających, szybko potrzebuje cięższych narkotyków. Podobnie jest z seksholikiem. Pierwsze wizje (nawet te dewiacyjne) szybko stają się zwyczajne, nie robiące wrażenia, możliwe do zaakceptowania. Potrzeba silniejszych doznań pozbawia wrażliwości na normalne bodźce.

Krok 6: Wcielanie w życie fantazji

To bardzo groźny objaw seksoholizmu. Trzeba pamiętać, że uzależnienie od seksu dotyczy wszelkich zachowań seksualnych, także tych patologicznych, jak pedofilia czy gwałty. Dlatego przymus wcielania w życie fantazji seksualnych jest groźny nie tylko dla osoby uzależnionej, ale i dla otoczenia.

Źródło: jejzdrowie.pl