Obecna kultura nie zapewnia intymności. Jesteśmy świadkami zaniku prywatności, a w naszym skomercjalizowanym świecie rozdzielono pojęcia: seks i intymność - twierdzi Lori H. Gordon, w felietonie opublikowanym przez Psychology Today. W rzeczywistości intymność powinna obejmować zarówno fizyczną jak i emocjonalną bliskość, otwartość na drugiego człowieka. 

 

Ostatnio obserwuje się zmianę poglądów na temat priorytetów życiowych. Potrzeba kontaktu z drugim człowiekiem wykreowała nowe zapotrzebowanie na intymność. Ludzie szukają szczęścia tu i teraz, i pragną go najbardziej w związkach intymnych. Dużo par zmaga się z czymś nowym - budowaniem relacji opartych na prawdziwej partnerskiej równości. Muszą sami wypracować sobie wzorce. Większość naszych rodziców była zbyt zajęta zmaganiami się o przetrwanie, aby nam je przekazać, a poza tym miała inne priorytety. 

 

Dzisiaj wiemy, że człowiek nie może się normalnie rozwijać bez doświadczenia fizycznej i emocjonalnej bliskości z drugim człowiekiem. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że ta potrzeba nigdy nie mija. Tak dzieje się przez całe życie. W przypadku jej braku rozwijają się objawy patologiczne, takie jak depresja, uzależnienia, przestępstwa młodocianych.

 

Znacznej części niepowodzeń w związkach można by zapobiec, gdyż są spowodowane nieporozumieniem i błędnymi przekonaniami. Wiele osób skoncentrowanych jest na dążeniu do spełnienia siebie, osiągnięcia sukcesu zawodowego, mając też nadzieję, że ten wybrany zaofiaruje im miłość, poczucie bezpieczeństwa i wsparcie, a przede wszystkim będzie najlepszym przyjacielem. Znalezienie takiego partnera to wspaniałe i ekstatyczne przeżycie - jest to tzw. etap iluzji w relacji. Niestety, trwa on dosyć krótko. Po nim przychodzi etap rozczarowania, który często wymaga pokory i zaakceptowania partnera, co osobom nastawionym na szczęście tu i teraz nie przychodzi łatwo.

 

Gordon podkreśla znaczenie wzajemnej komunikacji. Za szczególnie niebezpieczne dla relacji uważa przemilczanie problemów i zamykanie się w sobie. Źle jest też, jeżeli każdy z partnerów stara się narzucić drugiemu swoje potrzeby, swój punkt widzenia, nie licząc się z jego oczekiwaniami. Partnerzy powinni otwarcie komunikować się między sobą, czego pragną, a co im nie odpowiada, co chcieliby zmienić w ukochanej osobie.

 

Ostatni etap, który prowadzi do szczęśliwego związku to: kocham cię takiego, jakim jesteś. Razem z twoimi wadami, których co prawda nie kocham, ale staram się je polubić, bo jesteś wspaniałym człowiekiem.

Ciekawy artykuł? Podziel się nim ze znajomymi.