Lubimy rozmawiać, spędzać czas ze znajomymi, podzielić się z przyjaciółmi wrażeniami z ważnego dla nas wydarzenia. Pomimo to, często zdarza się nam prowadzić jałowe rozmowy. Objawem tego jest zniechęcenie do wyjścia na spotkanie towarzyskie i zmęczenie po powrocie z niego. Dlaczego? Dlatego, że sztuka prawdziwej rozmowy polega głównie na umiejętności słuchania.

Wbrew pozorom nie jest to takie łatwe. Nie wystarczy tylko słyszeć, ale słuchać. Pracuje tu poza słuchem również wyobraźnia. Wczuwamy się w sytuację drugiej osoby, próbujemy sobie wyobrazić, jak mogła się czuć w opowiadanej przez siebie sytuacji. Dużą rolę odgrywa również mowa niewerbalna. Łatwiej jest mówić do kogoś, kto zachowuje kontakt wzrokowy i co jakiś czas daje nam do zrozumienia, że jego uwaga skupiona jest na tym, o czym mówimy. Wyrazem tego są gesty, mimika, przytaknięcie, uśmiech.

Jeśli przydarzyło się nam coś podobnego jak przyjacielowi, naturalną reakcją jest chęć podzielenia się swoim doświadczeniem. Dużo osób przerywa wówczas wypowiedź rozmówcy, mówiąc: Tak, wiem co czujesz. Ja miałam tak samo... Nie jesteśmy jednak w stanie czuć dokładnie tego samego, co druga osoba, a w każdym razie nie możemy mieć takiej pewności.

Każdy z reguły czuje, że jego problemy są ważniejsze, a doświadczenia bardziej ciekawe. Mając to na uwadze, pamiętaj, że twój rozmówca może mieć więc odwrotne wrażenie. Jeśli kogoś bardzo boli brzuch, może mu być trudno słuchać o tym, jak tobie było ciężko w zeszłym miesiącu i musiałaś wzywać pogotowie.

Wydaje się, że złotym środkiem jest przede wszystkim empatia.

Pamiętaj:

* Stosuj parafrazę. Upewnij się, czy dobrze zrozumiałaś wypowiedź rozmówcy. Na przykład: Czy masz na myśli, że… itp.

* Staraj się mówić szczerze o swoich spostrzeżeniach, emocjach i uczuciach, jakie wzbudza w tobie rozmowa, opowieść.

* Nie przekonuj rozmówcy do swoich poglądów. Wysłuchaj jego opinii i przedstaw swoją, nie próbując walczyć, tak aby wzajemnie wzbogacić swój światopogląd.

* Jeśli ktoś mówi ci o złym samopoczuciu, spróbuj go zrozumieć. Często bagatelizujemy czyjąś skargę na ból głowy, proponując mu wzięcie tabletki i zmieniając temat. Trudno jest mówić o tym, co nieprzyjemne, być może twój rozmówca potrzebuje wsparcia lub porady.

* Jeśli twój rozmówca jest monotematyczny i czujesz się znużona rozmową, powiedz o tym. Prawdziwa rozmowa powinna być oparta na szczerości i zrozumieniu. Masz prawo nie mieć ochoty o czymś rozmawiać lub mieć poczucie, że temat został wyczerpany. Zamiast: Nudzi mnie to. Zmieńmy temat, możesz powiedzieć: Mówisz dużo o problemach w swoim związku, widzę, że ten temat jest dla ciebie ważny. Czy potrzebujesz jakiejś porady? Chciałabym też powiedzieć ci trochę o sobie. Pamiętaj, że milczenie w takiej sytuacji i słuchanie kogoś na zasadzie niech już skończy jest też nie w porządku w stosunku do niego.