Dogoterapia to terapia z udziałem psa. Jako jedna z dziedzin zooterapii zyskuje coraz większe poparcie, również w Polsce. Jest fantastyczną metodą wzmacniającą efektywność rehabilitacji.

Dzieci nie lubią wykonywać monotonnych, niekiedy trudnych ćwiczeń rehabilitacyjnych. W dogoterapii takim motywatorem jest pies. Ożywionemu i zainteresowanemu czworonogiem dziecku łatwiej jest wyartykułować słowa zachwytu i radości. Zajęcia z udziałem psa wpływają na koncentrację uwagi, rozwój mowy i funkcji poznawczych, pobudzanie zmysłu wzroku, słuchu, dotyku i węchu. Mały pacjent próbuje wymówić imię psa, stara się nawiązać kontakt poprzez głaskanie, przytulanie, naśladowanie szczekania.

Do dogoterapii wykorzystywane są łagodne psy, takich ras jak: Golden Retriever, Labrador Retriever, Nowofundland, Cavalier King Charles Spaniel czy Berneński Pies Pasterski. Specjalnie przeszkolone, pod okiem wykwalifikowanej osoby są wyjątkowo przyjacielskie i cierpliwe. Dzięki temu nawet dziecko, które odczuwa lęk przed zwierzętami, stopniowo oswaja się z psem. Terapia ma więc duże znaczenie dla sfery emocjonalnej dziecka, uczy je empatii, wyrażania uczuć, podnosi samoocenę.

Zajęcia z dogoterapii pomagają dziecku niepełnosprawnemu w:

• polepszeniu sprawności ruchowej,

• ćwiczeniu koncentracji uwagi,

• rozwijaniu narządów zmysłu – stymulowaniu dotyku, węchu, wzroku, słuchu,

• przełamaniu lęku przed psami,

• kształtowaniu empatii,

• poznawaniu budowy ciała psa oraz kształtowaniu orientacji w schemacie budowy własnego ciała,

• rozwijaniu samodzielności poprzez samodzielne wywiązywanie się z obowiązków wobec psa, np. karmienie, prowadzenie na smyczy,

• nauce bezpiecznego postępowania ze zwierzętami,

• nauce wykonywania czynności pielęgnacyjnych wobec psa oraz kształtowaniu nawyków higienicznych, jak np. mycie rąk po kontakcie z psem.