W ostatnim czasie kilkakrotnie spotkałam się z opinią, że święta Bożego Narodzenia obchodzi się głównie ze względu na dzieci. Z chwilą ich wyprowadzki i rozpoczęcia dorosłego życia takie zwyczaje jak kupowanie prezentów, przygotowywanie stałego zestawu wigilijnych potraw czy ozdabianie choinki przestają być tak ważne. Opinia dość zaskakująca, ale skłaniająca do refleksji... Po co ludziom święta?

Oczywiście dla osób wierzących jest to czas szczególny. Święta są przede wszystkim czasem narodzin Chrystusa, co powinno cementować i budować ich wiarę. Boże Narodzenie jest specyficznym okresem, kiedy ludzie życzą sobie jak najlepiej i na ten krótki czas starają się dążyć do jedności i wspólnoty.

W tym miejscu można by wymienić wiele innych istotnych wartości, które wiążą się ze świątecznym okresem. Jak chociażby spotkania z rodziną, wspólne dążenie do celu, okazja sprawienia komuś niespodzianki, wreszcie kilka dni wolnego... Jest jednak inna, ważna misja tego święta, którą warto podkreślić.

Ludzie potrzebują świąt Bożego Narodzenia również ze względu na tradycję. To daje im poczucie zakorzenienia. Istnieje pewna stabilność i ciągłość pokoleniowa. Świadomość bycia tu i teraz, bycia częścią tworzącą tradycję i przenoszącą ją na przyszłe pokolenia, daje człowiekowi poczucie bezpieczeństwa.

Tradycja łączy pokolenia. Pozwala się ludziom zbliżyć. O tym, jak ważne jest poczucie przynależności do danej kultury i jak wielką rolę odgrywa tradycja w rozwoju człowieka napisał Rollo May w intrygującej książce Błaganie o mit.

Czy święta są ważne tylko wtedy, gdy jesteśmy mali i wierzymy w cud mówiących o północy zwierząt i podrzuconych potajemnie pod choinkę prezentów? Miejmy nadzieję, że jednak nie:-)