Po urodzeniu dziecka matce mogą towarzyszyć takie stany jak: smutek, przygnębienie, drażliwość i ogólny spadek nastroju. Z innych objawów wymienia się także napady lęku i paniki, a nawet agresję. Kobieta w tym trudnym okresie może mieć także problemy ze snem, odczuwać chęć odizolowania się, mieć kłopoty z koncentracją oraz cierpieć na brak apetytu, co z kolei prowadzi do znacznego spadku wagi i osłabienia organizmu. Najważniejszą sprawą jest jednak brak uczuć do nowo narodzonego dziecka. W najgorszym scenariuszu taki stan może nawet owocować nienawiścią żywioną do dziecka czy nawet chęcią zrobienia mu krzywdy. Takie obsesyjnie myśli osłabiają więź z potomkiem. Objaw depresji może być także zupełnie przeciwwstawny. Matka może nadmiernie zamartwiać się dzieckiem, co z kolei prowadzi do niepokoju, smutku bez powodu, zatracenia poczucia czasu, przewlekłego zmęczenia oraz notorycznego braku energii. Kobieta cierpiąca na depresję poporodową ma negatywne nastawienie do partnera i nowo narodzonej pociechy. Nie potrafi poradzić sobie z trudną sytuacją i upatruje w niej same wady. Poczucie beznadziei i brak chęci do zajmowania się noworodkiem, całą odpowiedzialność za obowiązki rodzinne skupia więc na mężczyźnie. Nie wynika to jednak z czysto racjonalnych powódek, a jest jedynie wynikiem nieświadomych zaburzeń w psychice. Do tego kobieta nawet przez długi czas po porodzie może zmagać się ze spadkiem libido, co z kolei często jest przyczyną konfliktów między partnerami. Ponadto świeżo upieczona matka może mieć także niskie poczucie wartości, wynikające ze spadku swojej atrakcyjności.

Taki stan, nieleczony w porę może przyczynić się do przerodzenia się wyżej wymienionych objawów w kliniczną depresję. Depresja poporodowa nie jest łatwa do wyleczenia i wymaga konsultacji z psychologiem. Powrót do formy i normalnej kondycji psychicznej jest trudny, ale przy współpracy obu stron udaje się. Taki stan może bowiem trwać nawet od kilku miesięcy, aż do pierwszego roku macierzyństwa. Skuteczna jest zatem psychoterapia oraz przyjmowanie leków antydepresyjnych lub hormonalnych przepisanych przez lekarza, które pozwolą odzyskać dobrą kondycję. Problem ten dotyka ponad 10% matek i o jego wystąpieniu mówi się wtedy, kiedy przez dwa tygodnie po porodzie kobieta nie potrafi wrócić do normalnego stanu psychicznego. Chwilowe przygnębienie i poczucie bezradności określa się mianem baby blues.

Problem ten dotyka także mężczyzn. Brak poświęcenia mu uwagi powoduje, że ojciec dziecka czuje się zaniedbywany, gdy cała uwaga koncentruje się na dziecku. Przymusowy urlop tacierzyński także może stać się zalążkiem kryzysu w związku.