Mężczyźni na wiadomość o potomku reagują różnie i zazwyczaj ich zachowania można podzielić na kilka etapów. W początkowej fazie przyszłego tatusia rozpiera duma, wzrasta jego samoocena i wraca chęć do działania. Pojawiają się także uczucia zwiększonej troski o partnerkę i silniejsze do niej przywiązanie. W miarę zaawansowania ciąży może się jednak pojawić również poczucie odrzucenia i smutku. Cała uwaga bowiem jest notorycznie skoncentrowana na kobiecie, a obowiązki mężczyzny ograniczają się jedynie do całodobowej pomocy. Innym uczuciem może być także nieustanne myślenie o gwałtownym ograniczeniu wolności, kiedy dziecko przyjdzie na świat. Skończy się czas wolny, zarezerwowany do tej pory na rozrywki, a zacznie okres wzmożonej pracy nad wychowaniem i niekończące się obowiązki. W tym czasie wielu panów dotyka także uczucie częstego rozdrażnienia, co jest wynikiem zbyt rzadkich zbliżeń z partnerką. Może to więc w konsekwencji powodować frustracje, a narastające napięcie często też staje się ogniwem zapalnym do kłótni. Ponadto, panowie, którzy nie są zadowoleni ze swojej sytuacji materialnej, w czasie ciąży swojej kobiety czasami widzą taki stan rzeczy w jeszcze czarniejszych kolorach. Pojawiają się myśli o braku zapewnienia rodzinie wystarczających dóbr materialnych oraz rodzi się uczucie bezsilności i braku wiary we własne możliwości.

Przyjście na świat potomka to dla wielu mężczyzn wydarzenie, które może na dobre zmienić ich dotychczasowe postępowanie. Często mówi się o diametralnej odmianie, jaka towarzyszy świeżo upieczonym tatusiom. Panowie będący do tej pory wrodzonymi leniuchami zaczynają aktywniej pomagać swojej wybrance serca, a ci nieporadni życiowo zwiększają swoją pewność siebie, stając na wysokości zadania i udowadniając swój skrywany dotąd potencjał. Wzrasta zatem poczucie obowiązku oraz odpowiedzialności za rodzinę. Nierzadko jednak wszechogarniająca radość z narodzin potomka może odwrócić się o 180 stopni i z czasem powodować niechęć do wykonywania obowiązków. Mężczyzna nie potrafi tak jak matka wyczuć potrzeby malucha, nie umie uspokoić jego ataków płaczu, czy nie ma pojęcia, co mu w danej chwili dolega. Taka niewiedza powoduje zatem rozdrażnienie, a nawet ucieczki z domu, by choć na chwilę uwolnić się od takiej sytacji! Brak ojca dziecko jednak potrafi wyczuć, a to z kolei może wpływać na ich wzajemne relacje. Ograniczanie kontaktów nie jest zatem środkiem do rozwiązania problemu. Nie bez powodu mówi się zatem, że mężczyźni w przeciwieństwie do kobiet nie zostali wyposażeni w instynkt opiekuńczy. Muszą się go dopiero nauczyć! Dobrym pomysłem są zatem wspólne zajęcia w szkole rodzenia, które pokazują mu, jak postępować z noworodkiem. Takie lekcje pozwolą zgłębić niezbędną wiedzę do opieki nad dzieckiem i nabrać więcej pewności siebie w postępowaniu z maluchem.

 

Ciekawy artykuł? Podziel się nim ze znajomymi.